De proef op de som

lou

Nathan Fuchts is geen jood uit het jaar 5064. Dit is slechts om te beduiden dat hij noch orthodox, noch vroom is. Hij ware wellicht belachelijk indien hij geen amerikaanse bril droeg. Het was Nathan die Ina voor het eerst sprak over Marx, Engels en integraal communisme. Ina heeft ’n grenzeloze bewondering voor de kultuur van Nathan. Niettegenstaande deze laatste Nick Carter leest en gummigom kauwt.

Fuchts en Kurt verfoeien elkaar hartstochtelijk. Ze haten elkaar zo oprecht dat dit gevoel bijna verheven wordt. Voor Fuchts is Kurt ’n buitenissig mens die verzen schrijft. Voor Kurt is Fuchts slechts ’n buitenissige jood die niet eens verzen schrijft.

De reden van deze haat schuilt echter dieper. Of is oppervlakkiger. De reden is Ina. Daar Fuchts Ina bemint. En Kurt Ina bemint. En Ina geen van beide bemint. (Hetgeen ons ’n driehoek conflict bespaart.).

Daar Kurt de continenten doorwandelde, te Honolulu ’n prinses schaakte (was het ’n prinses of ’n keukenmeid?) en in Alaska verliefd werd op ’n Eskimovrouw met vele kinderen is hij aanschouwelijker in het betuigen zijner liefde.

Nathan is mystiek, wazig, beschroomd. Nathan is verliefd op Ina’s krullen, op haar manier van ’n hand te geven en haar voet te plaatsen. Op haar ogen, het kuiltje in haar wangen, het veertje op haar hoed.

Kurt heeft geen oog voor dit alles. Of misschien toch wel doch dan schrijft hij er slechts ’n bijkomstig belang aan toe. Kurt is verliefd op ’n Ina van 55 kg, met ’n zinnelijke jonge mond, witte tanden en blinkende ogen. Kurt hunkert naar haar lichaam: de forse borsten, het ronde lijf, de gespierde kuiten. Indien Nathan Ina kussen dorst zou hij de ogen sluiten, denken op bladzijde zoveel uit ’n zeker boek en bezwijmen. Als Kurt Ina kuste zou hij haar mond vergelijken met deze van de Eskimovrouw en de monden van andere vrouwen van vele rassen.

En dit heeft hij dan ook gedaan: Ina gekust en de proef genomen. Doch toen is Hans verschenen. Hans. De grote Hans. Liefhebber worstelaar en verkoper aan de “Afdeling Tapijten”. Hij is op Kurt toegesprongen en heeft hem woest tegen de grond gesmakt als ’n vod. Kurt vond dit het positief bewijs der superioriteit van de sport op de literatuur. Heeft zich van de grond gescharreld en ’n nieuw vers geschreven.

Sindsdien gaat Ina steeds onder de geleide van de grote Hans huiswaarts. Deze beschouwt dit als ’n recht en voelt zich zeer nobel en heldhaftig. Ook heeft hij aan zichzelf het predikaat “gentleman” toegeschreven. Hetgeen de keus van z’n dassen moet verrechtvaardigen.

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: